Alanya, 2004

Eind september 2004, waren wij 1 week in Alanya.  Klik hier voor een fotoverslag.

Hotel:

achterzijde Hotel SavkWij verbleven in Hotel Savk, aan het zgn. Cleopatra strand. Dit hotel was ca. 25 minuten lopen van het centrum. Uiteraard reden er ook volop taxi's, dolmus busjes en stadsbussen. Het hotel is een *** hotel en was er (volgens mij) 1 van 13 in een dozijn. Dat is overigens beslist niet negatief bedoelt. Integendeel. Het was goed maar redelijk eenvoudig. De bedden waren prima. Er was Airco, een minibar en TV. Het was er behoorlijk schoon.
Eten was goed, alleen was er geen keuze mogelijkheid in hoofdmaaltijd. Wel de gebruikelijke tafel met veel soorten groenvoer e.d. naar keuze.
De douchecel was niet groot en de douchebak (met plastic gordijn) al helemaal niet. De douchekop viel er telkens af en de wc spoelde slecht door. Maar volgens mij zijn dat ongemakjes die meer regel dan uitzondering zijn in dit soort hotels en landen. je moet hierdoor dus ook niet je plezier laten vergallen. Verder geen kritiek op dit hotel. Wel is het zo, dat het personeel doorgaans jaarlijks wisselt en dit daardoor een moment opname is. Nog wel een tip: kiesCleopatra strand bij voorkeur een kamer aan de zeekant. Wij zaten aan de zij/voorkant en dat ligt aan een zeer drukke weg....
Er was een schoon zwembad met kinderbadje. Gratis ligstoelen en buitenbar. Mooie tuin (niet zo groot) met veel bomen, waar je de lunch kon gebruiken. Tevens buiten douches en wc.
Alle betalingen in het Hotel (dus ook bij het zwembad) worden geregistreerd via een pasje dat je bij aankomst krijgt. Dit bij vertrek af te rekenen.
Er zijn kluisjes te huur. Geen Internet café, maar die is er o.a. aan de overkant van de weg.

Deze tuin grenst op zijn beurt weer direct aan het strand. Dit strand is alom bekend als het Cleopatra strand. Het is breed zandstrand. Wat grover zand dan bij ons. Het loopt ietwat stijl af in zee. Kan een aardige branding staan. Er zijn ligstoelen + parasols te huur. Er zijn ook gratis douches.

Alanya:

panorama vanaf het Alanya kasteelAlanya is een tamelijk grote, drukke stad. Ik meen de 5e stad van het land. Het ligt rond een schiereiland, dat uit een berg bestaat. OP deze berg, is een groot kasteel. Hiervan staat voornamelijk de muur nog overeind. Als je hier naartoe gaat, dan zie je een mooi panorama, maar verwacht niet te veel van het kasteel zelf. Dit is de moeite beslist niet waard. De afstand van de voet, tot aan het kasteel, is 6 km en loopt behoorlijk stijl. Lopen zal tegenvallen. Onder aan de berg zijn 4 grotten. 3 daarvan alleen te bereiken vanuit zee. De 4e is te bezoeken vanaf land. De ingang is naast de weg die naar het kasteel leidt, aan het begin van het Cleopatra strand. Verwacht er niet teveel van. het is klein. Beslist geen "Grotten van Postojna of Han...". Maar leuk om eens gezien te hebben.

De stad zelf is een grote verzameling blokkendozen van ca. 4-6 etages hoog. Typerend voor alle steden in Turkije. Eigenlijk dus niks aan. De begane grond bestaat vrijwel overal uit restaurants en winkels. En die winkels zijn dan weer: OF goud, OF leer, OF kleding (vaak imitatie merken kleding), OF een excursie boeking kantoortje (waarover verderop meer). Dus eigenlijk vooral heel veel van hetzelfde.

Verder is er een grote bazaar. Dat is een aaneenschakeling van vooral kleding winkeltjes, leer en goud. Hier veel kleinschaliger.

Dan de havenkant: redelijk brede boulevard met de bekende toeristische "blue cruise" schepen. Of varende disco's, die op het strand te horen zijn...
Wat ik hier vooral mis, is een klein, intiem vissershaventje met gezellige, kleine restaurantjes en terrasjes er omheen.
Aan die boulevard ook enige grote restaurants en vooral grote disco's. Daar achter een redelijk grote winkelstraat met de grotere kleding, leer en goud winkels. Ook weer restaurants uiteraard en wat banken.

Het achterland van Alanya:

Mijn ervaring hier is nog beperkt: we hebben slechts 1 dagtocht gemaakt, een zgn. "Dorpentocht".
Deze hebben wij geboekt bij zo'n boeking kantoortje in het centrum, waarvan er velen zijn. LET OP: je KUNT natuurlijk in je Hotel, bij je eigen reis organisator boeken (zoals b.v. OAD of ARKE), maar dat moet je zeker NIET doen. Deze zijn echt idioot duur. Soms geen procenten, maar honderden procenten! Voorbeeld: deze dorpentocht was bij OAD 35 Euro en ik heb betaald: 18 Euro. Ik was aanvankelijk ook geďnteresseerd in een 2 daagse tocht naar Cappadocíë: deze was bij OAD 95 Euro. Bij zo'n boeking kantoor: 3 (DRIE!) dagen voor.....35 Euro.
Let wel: de prijzen bij de boekingkantoren, zijn geen uitzondering...de prijzen bij de eigen toeroperators..DAT zijn de uitzonderingen!

Ik heb daarover navraag gedaan bij de OAD hostes: die beaamde dat grote verschil en zij dat er "soms" wel eens wat niet zo goed geregeld is met verzekeringen en dat je dan meestal geen bus met uitsluitend Nederlanders en excursie leiding in het Nederlands hebt. Welnu: wat verzekeringen betreft, is dat van buiten niet zo te beoordelen. De boekingkantoren zelf zeggen dat het incl. alle verzekeringen is. En een bus met uitsluitend Nederlanders: tja...als DAT is wat je wil...en alles in het Nederlands: voor veel landgenoten, mag het ook best Engels zijn....

Dan nu verder over die Dorpentocht:
Alanya ligt tegen het Taurus gebergte aan. Dat strekt zich uit langs de hele zuidkust. Dat betekend dat een excursie al snel een excursie de bergen in, wordt. Prachtig dus! In dit geval hadden wij een bus met uitsluitend Nederlanders en Nederlandse reisleiding!! Lees nu bovenstaande alinea over goedkope excursies nog eens door....;-)
Het was trouwens een kleine bus en dat bleek later een noodzaak, daar de wegen soms ERG smal en ERG slecht waren. Soms zelfs alleen maar steenslag. Het was dan ook een tocht, die vooral als jeep safari gedaan wordt.
Wij kwamen eerst bij een "nomaden tent". Dat viel wel ietwat tegen. Bij nomaden denken wij aan een tent met schichtig kijkende bewoners in lompen gekleed. Hier dus niet: een grote tent, als restaurant ingericht (maar wel leuk). Er was een steenoven waar een vrouw een soort Turks brood (Gumule?) aan het maken was. Wij hebben dat ook gegeten, gevuld met, in dit geval, vlees. Maar in die ruimte was er ook een TV waar menigeen hier zich niet voor hoeft te schamen, compleet met DVD. En elektra, en een paar grote koelkasten met fris e.d.. Deze "nomaden" woonde s'zomers in de bergen en s'winters aan de kust. Dit vanwege bijenteelt, waarvoor het in de zomer, aan de kust, te warm is. Ze trokken dus 2x per jaar en daarom heten ze "nomaden".....Toch denk ik dat de restaurant functie voor de toeristen, belangrijker is dan die bijenteelt. Het was er overigens wel mooi gelegen en was zeker geen "gewoon" restaurant. (zie foto's).

Daarna gingen we dan naar een dorpje. Moskee bezocht. Leuk, maar wij waren wat verwent, na onze bezoeken aan Istanbul en Bursa. Toch had dit kleinschalige wel iets authentiek en dat was het dan ook.
Toen naar een "oud huis", tegen over de moskee. Daar kregen wij een goede indruk van het leven hier. Ook een goed verhaal van de reisleidster, die (zelf getrouwd met een Turk) een goed verhaal had, mede vanuit haar eigen ervaringen. Hier ook wat aardige foto's gemaakt.
We kregen hier ook nog een plaatselijk drankje aangeboden. Een soort kruidenthee.
 

Daarna gingen we naar de Dim vallei. Een riviertje die al snel meer iets van een beekje had. Maar in de winter zal het er vast anders uit zien met het water uit de bergen. Het water was dan ook slechts 8 graden..Verderop was men bezig een stuwdam aan te leggen. De specialiteit van deze rivier, was de forellen visserij en bijbehorende vis restaurants. En juist deze restaurants, zijn hier heel bijzonder: meest vlonders en pontonachtige constructies, boven het water. Ook wel eens in de bomen gemaakt, als een soort boomhut. De vallei was smal. Het maakte op mij een indruk als een soort zeeroversnest. En vrijplaats voor vrijbuiters.
Wij gingen dus naar een dergelijk restaurant. Helaas niet de mooiste die ik daar zag, maar toch..Deze lag echter aan de overkant van het riviertje. We moesten over een smal wiebelbrugje naar de overkant. De "keuken" was ook aan de "verkeerde" kant, waardoor het bediend personeel snel met grote bladen op hun hoofd, over dat brugje rende. Ook kon je vanaf die brug, in het ijskoude water duiken, of er onder, in een hangmat liggen, pal boven het water. Die terrasjes waren voorzien van luie banken, met Turkse kleden er op.  Dit beschrijven is niet goed mogelijk je moet het gezien hebben. Zie foto's. Hier hebben wij onze lunch gebruiktDaarna weer op weg naar de kust, naar het hotel. Daar waren wij weer ruim voor 18.00 uur. Een geslaagde dag!

Tot zover dit tekstverslag van onze week in Alanya.
Je mij altijd een e-mail sturen voor aanvullende vragen.

 

terug naar Turkije index